3 juni; – de geboortedag van moeder. Vandaag even niet stappen; wel de zaakjes ordenen en Le Puy bekijken. Er moest nogal wat gebeuren! Mijn schoenen repareren, inlopen doen, rest van het uittreksel schrijven en posten. Ondertussen kwam er een lieve Duitse vrouw mij verwennen met wat zij overhad (retour). In de sacristie van de kathedraal kon ik een stempel halen en een schelp kopen. En ja, de was doen. Wat kan een mens het toch druk hebben op zx92n vrije dag.
Melgert Leguijt gemaild voor een verzoek. Op mijn ronde op de camping kwam ik in gesprek met een ouder stel die voorheen in Haarlem hadden gewoond. Een heel interessant gesprek waar een wijntje en een stukje kaas niet aan ontbrak. Alles bij elkaar geen km. route gelopen maar wel een tevreden dag.4 juni; Bijzonder was de start vanuit Le Puy en Velay. Om 07.00 uur in de kathedraal een pelgrimsmis met de zegening van de bisschop. Een medaille en een wens van een medepelgrim. Ook ik deed een wens in de mand. N afloop de bivak opbreken en van start gaan. Het viel me op dat er veel lopers waren maar niet allemaal gericht op Santiago. De Franse route heet Via Podiensis en de 1^e etappe is 24 km (naar Saint Privat) (blz. 8 uit boekje). Halverwege kwam ik in aanraking met een Canadees, Michiel uit Qubeck en daar trok ik mee op. Een gezellige prater in het Engels en Frans. Onderweg genoten van het uitzicht, de natuur, maar ook van de nieuwe ontwikkelingen. Heel anders dan voor Le Puy en Velay. 
  Saint Jacques 1521 km. nr. 212 1^e stenen kruis op de pelgrimsweg. 5 juni; 2^e etappe, blad 26. Deze etappe is middelzwaar en is 20 km. lang. Er waren heel wat steile paden bij in het dal van de Allier; gelukkig zonnig weeg 24xb0 C., anders kan het bij regen nogal glad zijn. Het kostte me veel kracht, energie, maar fantastisch uitzicht. Vertrokken om 07.00 uur met nevel in de bergen. De toppen werden langzaam gewaar, een mooi  kijkspel hoe de zon zijn werk deed. Al gauw bleek dat meet Michel met zijn te zware bepakking en verkeerde looptechniek het zou laten afweten. En hij had de tijd en geen schema. De volgende dag zou de etappe 30km. zijn. We zullen zien of het haalbaar is. De route voerde over bergpaden van Combriaux naar Rocheqade. Hier hebben we de steilste afdeling gemaakt van de Podiensis. Onderweg zijn er veel oude huizen die bezaaid zijn met opgestapelde stenen (stijl van de Camino).Via het gehucht Roziers, waar de huizen, de muren en de dorpsbron van graniet uit de Mageride zijn gebouwd, bereiken we het dorp La Vernet. Aangekomen bij de finish nam Michel een kamer en ik een camping. Samen hebben wij op de camping gegeten, Hierna ben ik een schema gaan maken van 30 km. etappes om dit aan Michel voor te leggen. Fotox92s gemaakt 215 toren van stenen, 216 Michel in rust. Aantal 20 km. 6 juni; Ik ben blij dat ik gekozen heb voor de camping gister. Even je terugtrekken uit de nieuwe situatie, om alles op een rijtje te kunnen zetten. Michel heb ik mijn plan laten zien en het was voor hem geen probleem om weer solo te gaan. We startte wel met zx92n tweexebn, maar na 10 km. nam hij afscheid om toch weer om 12 uur zich weer bij me te voegen. Wat zit een mens toch vreemd in elkaar!! De route die ik gelopen heb staat beschreven in het boekje. Wat wel gememoreerd mag worden zijn de hoge bergen die genomen worden, zoals de Mageridepas van 1304 km. die op xe9xe9n na het hoogste punt van de route vxf3xf3r de Pyreneexebn is. Als je de prachtige bouwwerken wil bekijken en fotograferen, dan mag je nog wel 3 maanden er aan vastplakken, Wat ook opvalt in de natuur is de geur van de Brem. Zij bloeien en geuren. Prachtig. Verder kwam ik veel bosviooltjes tegen en zelfs wilde narcissen en verder natuurlijk alle soorten en kleuren wilde planten waarvan mij de naam ontschoten is. Bij de finish, Saint Alban, waren de kaders vol. Michel met mij mee naar de camping. Heeft hjij geslapen onder een gexefmproviseerde bank. Totaal 33 km. gelopen.    
7 juni; Geen regen in de nacht. Om 06.30 uur begon de dag om in het centrum van Alban te gaan fourageren. Hierna hebben we met respect afscheid genomen. Michel ging 5 kg. Bagage retourneren en verder op zx92n gemak. Weemoedig, maar ook bevrijd van wat niet kan, ben ik alleen verder gegaan. Het voornemen om niet meer met een maat op te lopen ging me te ver, maar mijn doel om 30 km. per dag te lopen en via Lourdes is voor mij punt 1, daarna zal ik denken aan de gezelligheid. Etappe 4 gaat door de Aubrac. De route duurt maar 15 km; dus een stuk van route 5 erbij. Het is een bergland, vol met stenen, groot en klein. Een heel apart stuk route. Ik heb er fotox92s van gemaakt    en een foto van een van de huizen die je onderweg tegenkomt, vaak opgesierd met steentjes van passerende pelgrims.
  Ik kwam aan in Riutort-dxc1ubrac waar ik bij toeval zag dat er een x93gite x94was met camping. Fantastisch, kamperen, ontbijten en nog een karafje wijn voor nog geen x80 10,00. Totaal 37 km. gelopen en fotox92s gemaakt. Een hele fijne dag!8 juni;  Trouwdag van Marco & Pascal. Het weer is omgeslagen van mooi naar koud en donker met harde wind. Nog genietend van het heerlijke ontbijt startte ik de route: eerste naar Nasbinals om etappe 5 af te sluiten, om daarna etappe 6 naar Saint Chxe9ly-dxc1ubrac te lopen. Een geweldige loop, ware het niet dat het in de regen wordt gelopen, maar wat een prachtig landschap, wat en culturele erf schat. In de vegetatie kwam ik ook wilde narcissen tegen.
Wat je ziet is niet te beschrijven. Je waant je in zoveel tijd terug. De route is uit het  boekje te volgen. Etappe ca. 23 km. Daar komt nog bij tot Saint Cxf4re dx91Olt. Daar kwam ik om 19.00 uur aan op de camping. In totaal heb ik 38 km. gelopen.223 kerkelijke beelden Aubrac. x96 Herman belde dat zijn heupoperatie is geslaagd x96 Marco en Pascal telefonisch gefeliciteerd.9 juni; Ik schrijf wat af, mx92n 6^e ballpoint. De nacht was stormachtig buiten en binnen de tent (loopneus). Slecht geslapen en bang voor een griepje. Ook regende het dat gelukkig net even ophield om mij de gelegenheid te geven alles in te pakken. Om 07.30 uur (route 7) te lopen. Daar zou ik  mij verder orixebnteren. Onder hetr genot van een kopje koffie + zou ik mij plan maken, maar de Stylo van wijlen. Dan maar een stempel halen bij het office de Toerisme voor x93Credencial del Pelgrimox94. Inkopen: 2 nieuwe pennen, blaarpleisters en dan nu de route 8: Het zou een zware route worden. Door regen en boven op de bergen stormachtige wind, steile gladde hellingen werd het karakter alleen maar zwaarder. Het was klimmen en glijden en proberen niet je nek te breken. Met deze zaken was je de hele dag bezig. Gelukkig heb ik ook nog hele mooie culturele erf schatten gezien, zoals de plaatsen Espalion en Estaing. Twee prachtige plaatsen waar je de hele dag aan kan besteden. Halverwege de route, toen ik zox92n kilometer geklommen had en boven op de berg stond, waaide de wind stormachtig! Geen mens te bekennen en het was net het land van x93x92No-airx94x92. Ik kreeg er geen gevoel van. Gelukkig heb ik doorgezet om uiteindelijk in Golinhad aan te komen. Zo is de dag toch nog geslaagd. Aantal km. 35 gelopen.  
10 juni; Weer een stormachtige nacht met regen. Maar ik had heerlijk geslapen in mijn tentje. Een beetje nat inpakken hoort erbij op zox92n pelgrimstocht en dan maar van start. Route 9 gaat naar Conques; beroemd om zijn kloosterkerk en toeristisch ingesteld. Ik deed onderweg vele dorpen aan (zie boek) waaronder het dorp Saint Marcel(leuk hxe9). 
Ik had van andere mensen al veel gehoord over deze plaats en ik wilde wat tijd besteden om te het bezichtigen. Impliciet maak ik daarom maar 21 km. Maar het is ook goed voor de voeten om ze wat rust te geven.  21 km. gelopen.11 juni; Vannacht heerlijk geslapen. Geen regen en de storm is geluwd. Route 10 gaf 2 sterren aan. Dat wil zeggen; middelbaar zwaar. Om 07.00 uur vertrokken, samen met Bernard de Bask. Klimmen, een kilometer lang, d.w.z. bergbeklimmen. In de route zitten diverse varianten ingebouwd, wat nogal wat verwarring geeft. Onderweg heb ik Marga gebeld met het verzoek om mijn reserve schoenen op te sturen naar Camping du Loup te Lourdes. Nou, dat zal ze doen. Is dat probleem ook weer opgelost. Aangekomen op de camping in Livinhad Le Haut zijn we vanwege de regen uitgeweken naar een open hal om te eten. Niet wetende dat er reeds een feest gepland was. En zo zaten we daar midden in. Geen probleem, er werd Jeu de Guille gespeeld. TV op voetbal en de champagne vloeide rijkelijk. Last but not least ging men barbecuexebn. Om 22.00 uur was het tijd voor ons om Klaas Vaak op te zoeken. Toch een leuke afsluiting van de dag.12 juni; route 11 en stuk 12. Bernard had al aangegeven om 06.00 uur te willen gaan lopen, voor mij een uur te vroeg. Ook mijn plannen legen niet goed bij hem. Dus is hij gegaan en alleen bij een kerk kwam ik hem nog tegen. Op de route tref je dorpen aan die ieder op zich wat hebben; iets charmant, iets van vroeger, maar ook de leefwijze is ongedwongen. De route gaat over paden waarover een ezel zijn poten zou breken en klimmen waar een aap nog moeite mee heeft. Maar ik neem de tijd en dan kom je er ook. In het plaatsje Saint Felix staat een Romaans kerkje; prachtig om te zien!.
Andere dorpen (zie bokje) heb ik aangedaan om in Figeac aan te komen. Een prachtige stad om te zien, maar ook door zijn knusse straten/ass.winkels x96 een grote gezellige stad. Daarbij heeft het een grote historie. Het was pas 14.00 uur. Tijd voor een stempel, hapje eten en een nieuw heuptasje kopen op de markt. Nog 10 km. komen erbij deze dag. Van route 12 loop ik tot Faycilles. De steile klim in het begin viel  mij mee; ik had gerust en de tocht ging soepel.
In Faycilles was er bij de kerk net een braderie aan de gang. Heb ik nog even lekker een bord wordt met garnituur burgemeester gemaakt. Heerlijk om zo tussen het volk te vertoeven. O ja, de kerk in Ficeac is wonderschoon. Zo sfeervol, zo oud.
Foto 254 is gemaakt van de stad Ficeac. Ja en nu zit ik in de natuur tussen de vlinders, wilde bloemen en de krekels om de nacht door te bergen in mijn tent. Aantal gelopen km. 35.13 juni;  Wat begonnen was met het zoeken naar mijn basque (alpino) heeft de ochtend een beetje bepaald. Door het hoge gras en de te kleine tent zou je gauw wat kwijt raken. En zo gebeurde het, mijn basque. Het maakt je zo onrustig en twijfelachtig. Gelukkig is alles goed gekomen, maar het maalde maar door je hoofd. Onderweg nog regen en voor het minste  moest de rugzak af. Ja, het ging niet lekker! Van Faycilles naar het eindpunt van route 12, Carjarc (20 km.). Onderweg ook nog een blaartje opgelopen onder een tape en ter plaatse maar een blaarpleister, In Cajarc was ook een braderie van oudheden. Eerst even bijkomen met een kop koffie. Alles ordenen en besluiten. Ik besloot naar Limoge te gaan via de D19. Klimmen en dalen zou nu funest zijn voor de voeten. Moest wel 15 km .langs de Route Nationaal lopen. Maar goed, de beste oplossing! In Limoges was de camping gesloten! Ik moest uitwijken naar een x93gitex94, een pension voor pelgrims. Een Belgische Marie was de eigenaresse en voor een vriendenprijs x808,00 mocht ik in de salon slapen en meedoen aan het ontbijt. Een heel aardige dame die goed haar talen spreekt en ieder onder de duim heeft. Afwassen hoort daar ook bij. Douchen, de was doen; alles kon. Dat is toch wel mooi. Zo is alles toch nog goed gekomen. Een aparte ervaring. Toch een flinke tocht gemaakt: 35 km.14 juni; Om 06.00 uur wakker door gestommel in huis. Ik heb heerlijk geslapen in het tweepersoonsbed. Om 07.30 uur was er ontbijt. Had ik geweten dat er in de hele buurt geen winkel open was dan had ik toch een lunchpakketje samengesteld. Vol goede moed eb met dankzegging aan Marie ben ik op pad gegaan. Van Limoge naar Varaine (eind etappe 13) om verder te gaan met etappe 14. De paden/wegen zijn nvrij vlak maar het is  net een wasbord van stenen. Slecht voor de voeten! Inmiddels regen en ook het volgende dorp zijn de winkels dicht (Maandag). Het maakte mij niet blij. Ook in Vaylats dito met een *. Soep en pree ging ik maar klaarmaken in een bushokje, Tot mijn stomme verbazing stopte er een auto om een lifter af te zetten die ik ontmoet had op de camping in Livinghad, ja bij het spel Jeu de Geuille. Ze had haar knie overbelast en ging naar het convent. Voor mij had ze nog wat brood en chocola. Ik kon er weer tegen en ging naar Larbenque. De camping was daar gesloten, maar betreedbaar, ook water, toilet was in bedrijf. Ik besloot te blijven en mij in de sanitairruimte die nacht op de houden i.v.m. het slechte weer. Gelukkig had ik net gefoerageerd bij een x93casinox94, dus ik kon mij redden. Over de hele dag heb ik 28 km. gelopen en geen fotox92s gemaakt.15 juni; Om 05.30 uur ging de wekker. Mocht ook wel, want om 09.00 uur ging ik naar bed. Dit keer ga ik naar Lascabanes, dus geen Cahors (etappe 15). Om dit te bereiken moest in zelf een route samenstellen die weer aansloot op de GR65. Eerst naar St. Cevet, de N20 kruizen, om vervolgens noordelijk naar L.Hospitalet te gaan. Een plaats waar vroeger een hospitaal voor pelgrims was neergeet en waarvan alleen nog maar een kerk over is. Daar kon ik de GR65 weer oppakken naar Lascabanes. Het weer is fris en dreigend, De voeten zijn moe van het asfalt. Gelukkig blijft het droog. Geen camping, dan maar een x93x92gitex94x92. Gelopen 28 km. geen fotox92s.16 juni; Apart en met veel voldoening heb ik gisteren om 18.00 uur een pelgrimsmis bijgewoond. Kker en gite was xe9xe9n gebouw. Voordat de heilige mis zou beginnen kregen we een voetwassing van de priester. Ook een speciale pelgrimszegen werd er uitgesproken. En sinds Le Puy ben ik weer te communie geweest (Ik heb het wel gemist!). Ook een stukje geschreven in het gastenboek van de kerk waarin ik schrijf dat ik in de stilte van deze kerk zal bidden voor alleen die mij dit verzocht hebben en voor alleen die de kracht van het gebed nodig hebben. Volgens mijn planning zou ik de volgende dag naar Lauzerte lopen en een daar van etappe 17 nemen. Maar het bleef hozen. Marco gaf een sms-bericht en Marga belde. Op de Cote Dxc1zur spoelde de campings weg. Nou, zo erg was het bij mij nou niet, maar wel vochtig. De paden zijn spekglad, dus het is gebleven bij route 16 van 23 km. Bij deze gelegenheid is een gite een uitkomst. Lekker bijkomen, alles drogen en wat schrijfwerk doen. buurman Gerrit.
17 juni; x93x92Buurman Gerritx94 is natuurlijk mijn medepelgrim Michel Nionon. De nacht is goed verlopen. In een groot gezelschap heb je altijd wel iemand die voor zichzelf leeft en het niet kan waarderen als een ander wat gehaaider is, maar goed, zo is het leven! Goed van start met een uitgebreid ontbijt. Zeven uren gelopen! Het hing er om of wij regen zouden krijgen. Route 17 ging van Lauzerte  naar Moissac; afstand GR 28 km. Onderweg liet de zon zich zien, maar het kwik kwam niet hoger dan 15xb0.Zoals gebruikelijk we3rden alle paden bezocht die een eenzaam burger liever mijdt, maar wij doen het om de pelgrimage. Ik krijg vaak de neiging om te denken dat het zelfkastijding is. Wat gelijk staat aan het doen van een penitentie. Als dat zo is dan zal ik het wel verdiend hebben; of niet, zegt de ander! In ieder geval was het weer klimmen en dalen, wel niet zo hoog, maar door de regen spekglad. Ik ging weer onderuit in de klei. Na zo;n 8 km. kwam er een ambtenaar aan de telefoon: Ja Fred Tambach! Hij sprak me  moed in en zou namens mij de groeten doen aan het koor x93Con Spiritox94die morgen de huwelijksmis zingen van Saskia en partner (Marco maakt de fotoreportage). Verder op de rit belt Hanneke. Goede berichten. Wij gaan praten met een hospice-organisatie voor overname tegoeden wegens opheffing, Onderweg kwam ik ook een stel pelgrims tegen die sneller kaart lezen dan de benen lopen en toch steeds eerder aankwamen (heel frustrerend). Van Lauzerte ging ik naar Le Charton, vandaar naar Durfort-Lacapalette, toen naar St. Martin de Durfort, Espis en tot slot in Moissac. Foto nr. 257. Inmiddels prachtig weer. Een foto maken van de Timpaan kathedraal en een stempel van de Office du Toerisme. Een landgenoot nodigde mij uit op de koffie. Een heerlijke cappuccino met een toef slagroom. Leo en Dorry, zo heten ze, wilde alles weten over mijn pelgrimage. Wild enthousiast. Ik vind dit soort mensen het zout van de pelgrimage. Heerlijk om ze te ontvangen worden in zox92n prachtige mooie stad. Gelopen 28 km. Leo en Dorry,   
 
 
   

18 juli; De nacht was rustig en vredig. Om 06.00 uur startte ik met de nieuwe dag. Route 18 ging van Moissaq naar St. Antoine: 30 km. Eentonig langs het kanaal met smerig water. In Matause kwam de eerste gelegenheid tot fourageren. Bij de bakker een gevulde baquet gekocht en twee donuts voor bij de koffie, Zo, dat ging er wel in. Daarna de benen weer laten gaan; want het gaat niet vanzelf. Gegeten in Espalais; 20 km. op de teller! Een prachtige stad wat uitblinkt van oudheid. 
Van daaruit is het nog 2 uur en een kwartier lopen met wat stijgingen en dalingen tot de finish, Weer een x91gitex92 genomen, bij gebrek aan een camping en de vooruitzichten zijn regen. De club kom je natuurlijk dan weer tegen. Wel gezellig natuurlijk. Gelopen 30 km. Morgen de laatste etappe uit het boekje naar Lactoure en dan naar Lourdes.19 juni; Zoals verwacht regen. Vertrokken om 07.15 uur zonder poncho maar al gauw met. Net het uur werd het erger. Donder week, regen, wind en koud! Het idee van camping spoelde de grond in. Steden en dorpen die ik aandeed zijn: Flamarens, Miradeux (foto 275), Pittrae, Taqrisson en Lectoure. Daar aangekomen ben ik een zaak (tabak) binnengestapt voor koffie en de tweede helft Nederland-Japan te zien (winst Nederland 1-0). Een stempel bij het Office du Toerisme en verwijzing naar de x91gitex92 aan de overkant. Eten en slapen voor een bijdrage naar vermogen. Een gite van de kerk. x92s Avonds naar de kerk geweest; ook een bezoek aan de Carmel  
   
 de gite Lectoure. Het avondeten bestond uit soep, artisjok, nasi met vis en wijn. Jack en Annemarie (beheerders gite) hebben het iedereen naar de zin gemaakt. Een bijzondere dag en 24 km. gelopen.20 juni; Vaderdag. Ook nu, na een heerlijke nacht te hebben geslapen, werd ik verrast dor alles wat mij aangeboden werd. Jack en Annemarie deden hun uiterste best om het iedereen naar het zin te maken. De warmte die deze mensen doen uitstralen naar hun medemens is een toonbeeld van naastenliefde. Heerlijk om daar te mogen vertoeven. Maar nu maar weer op stap. Op weg naar Lourdes!! Mijn bedoeling was om de kortste weg te nemen, want de kriebels kon ik niet langer verdringen. Gelukkig was het weer ten goede gekeerd, Langs de N21 naafr Fleurance, Monte st. Rue sur Gers, Roquefort, Preignam en uiteindelijk Auch. Toch had ik het wel gehad, met al dat drukke verkeer (Ik had ook de route van Jack kunnen volgen, maar dat kostte xe9xe9n dag meer). Voor x803.60 een camping gevonden om een nachtje te blijven. Marco en Evelien smsx92te vanwege Vaderdag; felicitatie terug en Marga belde over druk weekeinde. 2 verjaardagen, Vaderdag, zingen in het koor en extra taxiwerk. Gelukkig dat ze geen last had van mij! (Grapje) Gelopen 34 km. zonder foto.21 juni; Ook nu was het vroeg opstaan, wilde ik op woensdag aankomen in Lourdes moesten nog vele kilometers gelopen worden. Het ontbijt was sober, thee en soep. De bakker onderweg was nog niet open, alternatief 2 x trix bij een pompstation. Gelukkig maar want om 12 uur was de eerste stop (weer soep en wat puree). Ik volgde nog steeds de N21 tot Mirande. Vlak daarvoor kwam ik het enigste chauffeursrestaurant tegen en meteen had ik de gedachte: Maandag sluitingsdag! Hier gelijk maar warm eten. Heerlijk menu voor weinig geld. Hierna kon ik er weer tegen. Op volle kracht verder. Bij Mirande stond de teller op 24 km.. Er moest nog wat bij, maar geen camping op die plaats, andere omstandigheden waren te omslachtig of te duur. Ik besloot om te gaan en ik zal het wel zien. Uiteindelijk ben ik gestopt op 35 km. om in het vrije veld te kamperen. Onderweg, zox92n 5 km. voor de finish nog even een stop. Wat ik anders nooit doe, deed ik nu wel. Ik controleerde mijn rugzak of alles nog correct zat. Laat ik nou mijn engeltje missen die ik als mascotte meegekregen had van Ben en Ria. Wat jammer nou toch. Ik was er al aan gehecht geraakt. Net toen ik mij erbij zou neerleggen dat ik het kwijt was, zag ik door mijn zonnebril het bruine engeltje liggen tussen bruine bladeren die daar verdort lagen. Hoe is het mogelijk! Dit is niet toevallig. Dit engeltje moest nog met mij mee! Ik was er erg dankbaar voor, Het had iets van een teken van boven. Foto 290. Mirande centrum.22 juni; Wat ik niet wist, dat het een bijzondere dag zou worden. Bijzonder in dat wat ik presteerde met de kracht van boven, maar ook de ontmoeting in het holst van de nacht bij moeder Maria; aangekomen om haar te begroeten en te bedanken dat het mocht gebeuren. Het begin: Ik startte vanuit het open veld, zox92n 39 km. voor Tarbes. De nacht was welgevallig en de rust deed mij goed. Op weg via de steden Mielan, waar ik 4 fotox92s heb gemaakt (nrs: 291 tot 296) om te laten zien hoe gemoedelijk het was. Ook de gehuchten Laguian Mazous, Ville comtal sur Arres (fabriek van Danone) Rabastars de Bigorre, Escordeaux, Chris, Quartier Lauzero en Aureilhan kwam ik in Tarbes aan. Onderweg eentonig, daarom maar bidden en km. tellen. Er zou een camping moeten zijn in Tarbes, maar inmiddels was het al 19.00 uur. Informatie via Office du Toerisme, deze was gesloten. Ook niet te vinden op info borden. Zelfs de aangesproken mensen gaven niet thuis. Het was geen welkome buurt; alxe1 Metz. Marga belde op een rustig plekje in het industriegebied heb ik een kwartiertje met haar gesproken. Het stond voor mij vast; hier is geen plek voor mij, ik moet naar moeder Maria. Prognose, nog 16 km. lopen! Eerst even rusten, eten en water fourageren bij een garage die nog in bedrijf was. En toen om 20.00 uur op pad. Stevig de pas er in en na een uur (zox92n 5 km. kwam ik op het punt aan waar de weg overgaat in pxe9age. Daar gaf het bord Lourdes nog 16 km. aan. Inmiddels ging de zon onder, het werd koud en donker. Jas aan en signaleringsbanden om. De weg was niet verlicht, dat de4den de automobilisten wel tot je er blind van werd. Zo stappend langs de N21 heb ik Lourdes bereikt om 0.30 uur. Een halfuur later mocht ik de vreugde bij de grot ondergaan en om 02.00 uur stond ik mijn tentje op te zetten op de camping. Al met al nog nooit zoveel gelopen: 60 KM. MIJN VOETEN WAREN NIET KAPOT, MAAR FRIS IS ANDERS. Zo heb ik mijn grenzen opgezocht, gedwongen door de situatie, maar ook door de drang naar de Heilige Maria.  
 23 juni; De volgende morgen ging mijn biologische wekker al om 07.30 uur. De slaap had mij goed gedaan, mijn voeten zijn nog niet de oude maar met rust komt dat wel goed. Heerlijk om met de zon wakker te worden. De x91rustx92 en de warmte is typerend voor Lourdes. Eerst maar eens lekker douchen (ik had nog een muntje voor de douche gespaard), daarna ontbijten en aan de slag. De was doen (emmer georganiseerd) en alles op orde brengen. Ik was benieuwd of de reserveschoenen binnen waren., Om 10.00 uur meldde ik mij bij de receptie. De post had zijn werk goed gedaan. Ik zag het pakket al liggen in de hoek. Na de administratieve handelingen ging ik mijn schoenen passen. Eerst nog even mijn oude schoenen fotograferen (nr. 298 t/m 300). Ook het pakket nr. 297. Ja en laat die oude reserveschoenen nou lekkerder zitten. Ik was zo blij als een kind met een snoepje. Ja en toen ging de maag alweer knorren, etenstijd. De middag was voor het schrijven en om het lichaam tot rust te laten komen. Ik kwam ook nog een stel tegen uit Dongen, waarvan opa eens 2 x per voet uit Dongen naar Santiago was geweest. Vroeg aan het avondeten. Want de intenties wilde in deponeren bij de Heilige Maagd Maria en natuurlijk bidden, kaarsen opsteken. Dit laatste heb ik gedaan,

gepaard met het uitspreken van gebeden met betrekking tot de intenties. 
God is getuige. Na afloop nog fotox92s gemaakt van het Heiligdom  
 Tot slot lekker zingen bij de Rozenkrans basiliek. De Hollands talige groep onder leiding van Marc Dupon
heb ik op de foto gezet  
De volgende avond ook een foto
(nr. 335Lenie (nog niet ontvangen)) en zo was weer de dag om. Een dag van warmte, van herinnering en van genieten. Nog even een beetje brood eten, een slokje wijn, want ook dat moet je bijhouden en toen naar bed.24 juni; Op deze dag zou ik diverse klusjes doen. Eerst de bakker en koffie. De tent had gebroken baleinen (die had ik provisorisch hersteld) Ik hoopte aan een boormachine en een zaagje te komen, maar neen, wel een advies om bij de technische dienst van het Heiligdom aan te kloppen. Ik vond het niet direct de oplossing. Op mijn manier, zoals het al eerder was gelukt zou ik het weer doen. Met mijn mes peuterde ik toen het restant weg uit een busje van een balein, dus nu ook, alleen klapte nu het mes dicht met mijn vinger er tussen. Bloeden als een rund, jodium erop, vervinden en snel naar het hospital toe van het Heiligdom. Uiteindelijk heb ik daar eerste hulp gekregen en verder doorverwezen, naar het stedelijk hospital  om de huid vast te laten zetten. Ik daar lopend naar toe om daar een uur te wachten op een dokter. Toen was reeds het restant aan huis afgestorven om nog functioneel te zijn; dus afkappen. Na verbonden te zijn, de administratieve zaken afgehandeld te hebben, ben ik terug gegaan naar de camping om te eten en te ordenen (14.00 uur) Ja en toen nog de klussen. Inkopen doen, Marga zou bellen om 18.00 uur. Net op tijd terug om mijn verhaal te doen, zittend op een emmer. Ook dat Herman meldde van zijn besmetting en nu gexefsoleerd werd in het ziekenhuis. Na de bel gauw eten om op tijd in het Heiligdom te zijn voor de zang. Daar ontmoette ik Lenie, die enorm met mijn pelgrimsreis meeleefde. Mogelijk dat ze op de weblog gaat reageren. De dag eindigde hiermede; de dag opende zich door het bijwonen van de Heilige mis. Ook ik kreeg de pelgrimszege mee van Mare Kempseke. Na afloop van dit alles ben ik nog gaan schrijven bij het licht van een kaars. Late passanten kwamen erbij om nog te kunnen eten (zij kwamen uit Portugal). Een bewogen dag die ik niet snel l zal vergeten.

10 mei; In Metz aangekomen, geslapen in de tent op het parkeerterrein van een restaurant met toestemming (foto 137-138(niet ontvangen)) met zicht op de Moezel.  Nog 2,5 km. en dan schakel ik over op de Duitse route. Volgens het boekje lopen vraagt goed Duits lezen en volop spierkracht. Je wordt gelijk de heuvels ingestuurd om te klimmen op 'holle wegen' Na diverse steden/dorpen aangedaan te hebben kwam ik uiteindelijk iun Montauville. Een dorp met minimale bezetting voor toeristen. Uiteindelijk kon ik 2 pizzasteaks bemachtigen en voor onderdak zocht ik een mooie plaats in het bos. Toch weer gelukt, zelfs het eten en slapen.
  Afgelegde afstand van deze dag 31 km.

11 mei; De nacht is rustig en droog verlopen. Evelien belde dat ik net in mijn mandje lag (21.15 uur). Deze dag zal net zo gaan als de vorige met die verstande dat ik nu in Jaillon uitkwam en mijn energie op was. Door de regen zag ik er uit. Tot mijn kniexebn in de klei. Wat nu gedaan? Uiteindelijk kwam ik uit bij het gemeentehuis om 8.30 uur. Daar verstonden ze mij niet en het kostte mij veel doorzettingsvermogen om haar duidelijk te maken dat ik hulp nodig had. Na wat telefoontjes kreeg ik koffie en een boer x93x92Patrick x92nam mij mee in zijn auto om zijn schuur als onderkomen af te staan. In zox92n geval moet je niet al te kieskeurig zijn. Je bent in dit soort situaties net een to verbal; elke keer weer een andere kleur. Patrick gaf in zijn goedheid nog 2 biertjes. Mijn eten bestond uit zelf aangemaakt boerenkool en puree. Opbrengst afstand deze dag 28 km. (foto 144-145 landschap en Patrick). 
12 mei; Vandaag een maand onderweg naar Santiago. Vertrokken bij Patrick uit Jaillon naar Bagneux. Onderweg naar de N411 Toul aangedaan. Onderweg zijn er altijd mensen die x91hetx92 willen weten. Daarom heb ik maar een standaarduitleg op papier gemaakt voor de duidelijkheid, In Toul foto gemaakt (nr.148) van de Kathedraal van Toul. In geval van problemen met het spoorzoeken  in de stad zijn de jongens van de reiniging altijd bereid om je te helpen. Onderweg, naar het vragen om water, kreeg ik door lieve mensen nog een banaan en een pakje koek toegestopt. x91Ik moest goed etenx92. Ze begrepen ook wel dat er in die streek weinig horeca en c.s. was en dat heb ik geweten. In Bagneux aangekomen, drie huizen en een paardenkop.  Een ouder stel gaf me een naam x92Briandx92 op; ik zoeken en ja hoor Briand, Lucien had 2 schelpen aan zijn deur. Dat moet hem zijn. Op mijn vraag werd er onderling overlegd en het werd entree. Eerst stug, daarna ontdooide het stel zich tot hele lieve mensen. Ze hebben alles gedaan om het mij naar het zin te maken . Bij mijn afscheid de volgende dag kreeg ik nog een lunchpakketje mee en dat allemaal voor niets. Voorwaarde dat ik voor ze zou bidden. Ik heb een foto van ze gemaakt (foto nr 149) en een stuk in het gastenboek geschreven. Deze dag een afstand van 30 km. gelopen.
 13 mei; Na voortreffelijk in een 2persoonsbed te hebben geslapen ging ik op pad naar Neufchateaux. Heerlijk gelopen, gezonden en gefloten kwam ik daaraan met het idee lekker te eten en uit te rusten, kwam  ik van een koude kermis thuis. Wat bleek nu. Het was die dag Hemelvaartsdag en dan gaat alles dicht. Zelfs de camping was dicht. Wat nux85.Ergens kwam ik nog een bakkertje tegen voor een bacquet en 2 pizzasteaks. Mijn tentje opzetten bij een watertje (dicht bij de bebouwing)(moet kunnen) en een noodvoorziening gemaakt voor de regen. Water van de begraafplaats en zo komt x91Jan Splinter door de winterx92. Reacties op de weblog van Charles, van Zaanradio, Edwin Kleinsma. Heel leuk. Als Melchert Leguijt belt vraag ik om een oproep in zijn artikel aan schoolkinderen te doen om meer reacties op mijn weblog te doen. Schoolgaande kinderen wil ik gaan vertellen over mijn ervaringen tijdens mijn pelgrimage. Op deze dag mocht ik 35,2 km. lopen en heb ik 3 fotox92s gemaakt (150-151-152 tent met wimpel( geen foto's ontvangen).

14 mei; Ongeschonden en toch wel lekker geslapen kom ik de nacht uit om koffie en soep te maken. Vertrek om 08.00 uur voor inkopen  en toen stappen. Het verloopt voorspoedig! Om 11.45 uur kom ik aan in Pompierre. Daar werd ik aangesproken door Francois Berger met de uitnodiging om samen met hem en zijn gezin te gaan lunchen. (Zo midden op straat). Franse gastvrijheid is erg mooi. Van het eten maken ze een feest en ze nemen de tijd ervoor. Ook de conversatie in alle talen stond niet stil. De zwager van Francois is bisschop. Na een dag van teleurstelling, nu een dag van hoop en blijdschap. Mijn tocht ging richting Haccourt, maar uiteindelijk nog 5 km. verder om de camping te bereiken, Camping Hirondelles te Bourg Saint Marie. Het was niet voor niets geweest. Ik werd opgevangen door Wil en Piet Mulder uit Velserbroek (v/h Schalkwijk). Wil zorgde voor mijn eten in de caravan en samen hadden we een boeiend gesprek tot 23.15 uur. Een glaasje erbij werkt ook altijd goed. Daarna werd het toch echt tijd voor KlaasVaak. Ik heb foto,s gemaakt: fam. Berger nr. 156, Wil en Piet Mulder. Aantal km. 35. 15 mei:Vroeg op; ja dat komt van een wijntje, naar het toilet. Journaal schrijven ging niet door lekkage ballpoint. In een koffietentje onderweg heb ik er weer een op de kop kunnen tikken. Ik volgde vandaag de D74 in de wetenschap dat er op de finish in Montigny Le Roi een camping was, camping x91Le Chateaux92. Vooraf inkopen gedaan. Ik moet mezelf toch een beetje bijhouden en goed eten. Sonja Bakker heeft aan mij geen klant meer. Bij de intermachxe9 moest ik gecontroleerd worden, want alle toeters en bellen gingen af bij de kassa. Volgende keer stal ik mijn rugzak eerst wel bij de kassa!! Melchert Leguijt belde namens de krant. Bereik was zeer slecht. Daarom kon ik niet alles zeggen wat ik wilde. Nu ja, goed voor de volgende keer. Het artikel is toch mooi geworden uiteindelijk (over onderdak en foto v.d. voeten). Vandaag heb ik 27 km. gelopen en heb ik een foto van genomen van het landschap van Clermont. Het weer was donker, koud en nat.16 mei; Alweer Zondag. Mijn gebeden gaan nu tijdens de route uitgebreid eb voor allen die het nodig hebben heb ik een persoonlijk woord. LA Onze Lieve Heer al deze gebeden zou verhoren tref ik een andere wereld aan bij mijn thuiskomst. Begonnen met de D74 te volgen, Vanaf Montigny Le Roi naar Frecourt, Langres. Langres is een oud vestingstadje, nog rondom in de muren en torens. Ik heb een foto gemaakt vergezicht nr. 159 en 2 fotox92s stadmuren en camping nr.(160-162). Door het klimmende parcours kwam ik niet verder dan 25,3 km. Frans buren op de camping boden mij espresso koffie aan bij aankomst en vertrek. Lek hxe9.

17 mei; Met de zon op stap, vizier op Dijon. Via de D74 maar. Volgens het boekje loop ik 40 km. extra in de heuvels. Nou en dat is nou net niet de bedoeling. Ik wil naar Santiago! Mijn voeten vragen steeds de nodige verzorging; daarom even de apotheek, volgende dorpen, aangedaan; St. Geosmes, Bourg, Langeneau, Prauthoy, St. Michel, Vaux-sous-Aubigny, Orville en Selongey. Camping in beeld, maaf ja, hoe kom je daar. Navraag bleek onjuist en bezorgde mij een grote omweg 6 km. Uiteindelijk gekomen op camping x91Saquenay. Totaal 38 km. gelopen.

18 mei; Van een routekaart plande ik een weg om vandaag in Dijon aan te komen. Brood kopen om de maag te vullen en lopen maar. Ook nu was de afstand groter dan verwacht. Over de binnenwegen struikel jem maar kom je mens tegen. Uiteindelijk door onderweg warm te eten kon ik mij staande houden en bereikte ik Dijon. De samping was in Dijon Sud en ik kwam in Nord binnen, nog 7 klm. In totaal heb ik 40 km. gelopen. Gesloopt was ik.

19 mei; Wakker worden met het idee; zou ik wel of zou ik niet? Mijn voeten moesten rust hebben! Dus het werd niet! DE EERSTE RUSTDAG. Deze dag benut om te wassen, droge, verzorgen, voor te bereiden e.d. om te fourageren ging ik naar de intermachxe9  2 x 45 minuten lopen). Het weer betrekt.

20 mei; Toch was ik blij dat ik weer lopen ging. Weg van dat autolawaai. Geen moment van rust en stilte. De route die iuk liep was geweldig. Dwars door de druivenroute. Alle bekende merken wijn kon je tegen. Zo begon deze route; Route des Grans Crus, D122, bij Chenxf4, toen Marsanny la cxf4te, tot camping de moulin in Premeaux Prissey. Ik liep 30 klm.
Tijdens mijn route in contact gekomen met leuke mensen uit Wijk aan Zee. Wijninkopers. Heel lejuk mee gesproken enb ze zouden reflecteren op de weblog. Truus Klaasen en Herman gaven een sms bericht. Even zo Heinz en Alie. Antwoord gegeven. Een glaasje wijn voor de avond + bezoek buren.

21 mei; Dat bezoekje was bij Guus en Wilma van oorden uit Vlissingen. Ex-middenstanders in de motoren. Gewoon van komaf, hij nog wat moeite met leren. Maar wat zijn ogen zien maken zijn handen. Zo was hij ook goed om autistische kinderen op te leiden in zijn zaak. Gaf eigenwaarde en respect. Mooie verhalen. Vertrokken naar Chagny om onderweg Comblachien, Cargoloin, Ladoix enz. aan te doen. Het was een heerlijk wandeling, pal door de wijnstreek. Ook het weer was zonnig met een heerlijke frisse wind in de rug. Alleen is de tocht net even te lang, Het laatste stuk moet ik op wilskracht volbrengen. Marga belde, terwijl ik nog aan het lopen was. Ze vertelde dat Evelien met haar mee zou gaan vanavond (Ankie is verhinderd). Op de camping had ik al gauw aansluiting met een zekere Hans uit Lelystad. Ik werd uitgenodigd om samen met zx92n vrouw Mieke gezellig te babbelen en drinken in hun caravan. Daar zei ik geen nee tegen. Het werd een hele gezellige, maar ook interessante avond. Dat kwam door de katholieke achtergronden en de realiteit van nu. Praktiseren is er voor hun niet meer bij, maar het vuur is nog niet gedoofd en tijdens het gesprek ging het vele malen weer vlammen!! Mooi hoor, pastoraal onderweg. Pelgrimeren spreekt aan. Het is een opstap naar de doencultuur. Gxe9xe9n loze woorden. Beanne, een heerlijke stad. Foto gemaakt van de Kathedraal nr. 160-166 v.v. Bastilique Notre Dame.Gelopen 35 km.

22 mei; Vandaag heb ik mijn zinnen gezet om in het weekeinde, dus met Pinksteren, in Taizxe9 te zijn. M.a.w. 35 km. Lopen om in St. Bail te komen (camping). Met ferme stappen en goede moed begonnen, maar de aansluiting kostte mij xe9xe9n uur. Ik liep van Chagny naar Rully, toen naar Mercury en toen naar Gernolles en toen was ik de draad kwijt., dan maar de RN D932 volgen. Tussen de middag lekker warm gegeten (plate mee). In het vervolg, daar maakte een Fransman mij attent op die stopte met zijn auto, dat er een speciale loop/fiets route was die zowat door het hele departement liep. Het bleek een route te zijn die ontwikkeld was op een oude spoorroute. De stationnetjes hebben ze laten staan. Maar goed,voor deze route moet ik wel de goede aanlooproute nemen. Neen dus; kosten 3 km. omlopen. Om 19.30 uur kwam ik uiteindelijk aan. Moe, maar voldaan. De camping in St. Boil herbergde ook Nederlanders, zie zich over mij ontfermde. Een kop soep, brood met aardbeien en een glas melk. Dat doet een mens goed. Geweldig dat je elke keer weer dit soort goede mensen op je pad aantreft.

23 mei; Pinksteren. Om in Taizxe9 te bereiken moet ik nog 15 km. lopen. Ik ging ervanb uit dat de dienst om 12.30 uur zou beginnen (was de laatste keer), maar het is Zondag nu, dus 10 uur dienst. Met deze wijsheid kan ik niks. Jammer!
Toch blijkt mijn bezoek diepgang te krijgen. Gastvrouw Noortje Luning nodigde mij uit om samen te gaan eten in het gastenverblijf. Leuke ervaring, temeer dat ik ook geassisteerd heb met de afwas. Samen hebben we nog wat gedronken, fotox92s gemaakt, stempel gehaald en als dank kreeg ik een kaart met tekst x96 Voor een vriend op de Spaanse Camino neem ik een kaart mee x96 Ze stopte mij nog wat lekkere dingen toe voor onderweg en toen was het zover om naar Cluny te gaan. Van 15.00 uur tot 18.15 uur deed ik erover om op de camping te komen in St. Vital. In totaal heb ik 25 km. gelopen en fotox92s gemaakt. 

24 mei; 2^e Pinksterdag (Pentecote) foto 176 175 174. Het zou vandaag een zeer zware dag worden. Zeer mooi weer, warm en stralend maar voor het lopen te warm. De aansluiting met de officixeble  route kostte mij xe9xe9n uur, maar toen ging ik er voor; eindelijk op dreef. De Duitse uitleg (boekje) over de etappe bij Vaux was voor mij zo duister, dat het fout moest gaan. Wat nu! Kaarten bestuderen en er bleek nogeen andere weg te gaan naar Tramayes. Zo kwam ik bij de snelweg uit en kon ik de borden volgen, Midden op een rotonde stopte een Fransman (een ex Pelgrim) om mij duidelijk te maken waar de pelgrimsroute liep. Al het verkeer moest om hem heen, geel gevaarlijk! Maar hij had wel gelijk. Het bleek de officixeble te zijn van Cluny x96 Le Puy en Velay. (zie foto). De weg ging door het land van ni-aer en ik was er niet op berekend met water en proviand. Eindelijk aangekomen in Tramayes. Alles dicht vanwege Pentecote. Twee bereidwillige Damen lieten mij dit weten. Een ervan bracht mij uiteindelijk 4 km. terug met de auto om toch een camping te hebben. Mooie camping! Goed voor de was, om te douchen en om te eten. Wat mij opgevallen was vandaag dat er een slang van 1 meter voor mij wegschoot in de struiken, terwijl gisteren een eenhoorn zowat op mij schoot zat. De natuur op deze reis is eindeloos mooi zeker in deze tijd is de groei en bloei volledig te volgen. Afstand van 20 km. afgelegd.

25 mei; Speciaal om 07.30 uur vertrokken. De klim uit het dal naar Tramayes lukte mij vrij snel. Daar aangekomen eerst maar eten en koffie. De route ging andermaal door de bergen. Het is prachtig, maar het schiet niet op. De holle wegen, die van natuur gevormd zijn door het stromende water zijn een en al met keien. Je moet goed opletten dat je je voeten niet verzwikt; tevens de route in de gaten houden. Weer vast in de route; een vrouwtje helpt me weer op weg! De D23 bracht mij naar St. Jacques des Arrets waar geen bemanning was. Een schoonmaakster zou wat klaarmaken voor mij. Het werd een galadiner voor x8012  en de campingeigenaresse moest komen om x803.20 campingkosten te innen, Op deze dag kreeg ik de mededeling van Sibrecht dat Mw. Els Kruidenberg overleden was. Marga gebeld om namens ons de condoleances over te brengen. Foto 177-178 vergezichten van St. Jacques des Arrets. Aantal km. 18.

26 mei; Nacht was erg onrustig. Burenlawaai en regen met onweer. Om 06.00 uur  maar met frisse moed opgestaan. Na alles weer opgeknapt te hebben ben ik van start gegaan om 07.30 uur. Kouder weer, wat ten goede komt aan de bergwandeling. Het lopen was bijzonder zwaar, maar ging voorspoedig; het volgen van de schelpen is nog nooit zo goed gegaan. De punt van de schelp geeft de richting aan van de route. Eerst ben ik naar Ouroux gegaan om te eten en vervolgens naar Propixebres. Tussen deze dorpen moest ik diverse cols nemen. Zoals Col de Crie van 645 m. en Col de Patoux van 915 m. De paden zijn bezaaid met keien, riet en brandnetels. Nu moet ik met mijn staf een weg banen door het natte gras, maar het hoort erbij. Op je levenspad gaat het ook niet altijd over rozen. Deze les houd ik me maar voor. Zo leer je elke dag. De camping was gesloten tot 15 juni. In deze prachtige accommodatie bleef ik toch bivakkeren, omdat er water, toilet en onderdak was. Maar goed ook, want het weer sloeg om. Donder en bliksem, Ik heb me teruggetrokken in de net schoongemaakte ruimte met toilet. (foto 181) Ook een foto vanaf Col de Crie (180-). Aantal km. zijn 26,2.

27 mei; alleen met als ontbijt koffie en een chocolaatje ging ik op pad naar Echarmeaux in de verwachting daar een bakker aan te treffen. Maar helaas! Ik sprak een broodbezorgster of deze mij kon helpen. Een chauffeur kwam erbij en bood mij aan  mij mij naar Chauffailles te brengen. Deze plaats is ten noorden van Les Escharmeaux. Eten is nodig om te kunnen lopen, dus ik deed het. Tenslotte moeten deze km. ook weer gelopen worden. Daarom nam ik een andere route en sloeg een route van bergen over. Deze meevaller van een engel was bepalend voor de hele dag. Alles liep op rolletjes. Een tocht langs de RN D83/D4. Alles bij elkaar toch 29,5 km. gelopen en aangekomen bij camping x91des Illots in Pouilly-sous-Charlieuxx92. Een Belgisch stel en een Engels stel spraken mij aan maar ik wilde mijn uittreksels maken, maar toch leuk aangeboden.

28 mei; Vroeg van start. Goed dat ik de avond benut heb voor het schrijven; anders komt er niets van terecht. Ook nu voor de km. ging ik langs de RN via Briennon, La Bennisson Dien, Noailly, St. Germain, Lepinaisse, Renaisson, St. Andrxe9 dxc1pohon en St. Alban Les Eaux te bereiken. Een dorp groot door zijn mineraalwater. Volgens mijn 12 jaar oude Michelin gids moest er een camping zijn (5 jaar gelegen opgeheven, helaas) In de stad (stadspoortpark) was er wel een mooie overkapping voor de nacht Tot zo land een biertje drinken in het dorp. In het enigste etablissement werd ik direct opgenomen en de burgemeester werd verzocht om mij onderdak en eten te geven. Deze gaf toestemming en v.a. dat moment zat ik op rozen. Vrienden zijnn het geworden. Feest, goed bed, familiesfeer. Het heeft mij niets gekost. Totaal deze dag 30 km. gelopen en div. fotox92s gemaakt nrs. 184 t/m 198 (niet ontvangen).

29 mei; Verjaardag Marco. Is vandaag 37 jaar geworden en feliciteren hem telefonisch. Na het feest krijg je de naween; niet zo leuk. Je mist de kracht in de benen. ?Douchen en eten en rustig aan starten. mOrienteren in de route (het was er allemaal bij ingeschoten), maar langzaam kwam de motor op gang. De tocht vandaag ging langs mooie dorpen, door diepe dalen en hoge heuvels, Loopvlak is asvaalt. Via Lentigny, St. Jean, St. Maurice sur Loire, Bully, Dancxe9 Amions om tenslotte Pommiers en Forer te bereiken. Een oude camping, maar voor xe9xe9n nacht. Onderweg genoten van alle soorten bermbloemen: Margrieten, Papaver, Fluitenkruid, Korenbloemen, grassen, prachtig. Ik kreeg het voor elkaar om toch 34 km. te lopen. Geen fotox92s gemaakt. Marga is gisteren bij de avondwake geweest van /els Kruidenberg en vanmiddag bij de uitvaartdienst. Ook Max mijn kleinkind aan de telefoon  

30 mei; In de nacht was er regen. Voor het inpakken maakte ik gebruik van het sanitair. Voor de route van 30 km. was er geen camping te vinden. Een andere route dan? Op de alternatieve x96 zou ik er een tegenkomen (wel 32,5 km.). Van Pommiers naar St. Etienne Le Molard; daar werd ik door een chauffeur gewezen opeen bakker, hoog op de berg. Nou ja bakker, een van alles wat. Gelukkig maar, ik had nog niet gegeten en fourageren is een must onder deze omstandigheden. Zo zie jaar maar dat vertrouwen xe9xe9n van de pijlers is van een pelgrimstocht, waar je op moet bouwen. Verder ging de tocht naar St. Paul dx92xdazore, Montbrison
en Moingt. Onderweg in Montbrison de apotheek aangedaan  om de voorraad aan te vullen en even koffie te drinken. De camping lag voor mij verder weg, maar toch ook weer niet; dus terug! Marga nog gebeld. Behoefte om haar stem te horen. Ook uit te spreken hoe belangrijk familie en vrienden zijn in je leven en dat het leven kort kan zijn. Leef daarom bewust. We werden wat emotioneel. Gelopen 32,5 km. Geen fotox92s.

31 mei; Ook nu was er regen in de nacht. Procedure inpakken met regen. In de poncho ging ik op stap. Het is fijn om zo droog te blijven, maar een heel gedoe. In Moingt werd ik in de regen aangehouden door een ex Santiago loper. Ik werd vrijwillig verplicht om de officixeble route te lopen; hij zal het mij aanwijzen. Eerst brood en koffie en toen op pad. Hij had gelijk en het was meter, maar alles werd nat en vies door het hoge gras. Zo rond 13.00 uur heb ik het pad verlaten om de D5 te volgen. De volgende dorpen deed ik aan: St. Hilaire, St. Jean Soleyieux, Soleymineux, Marols (stempel), Montchancher. Marols is een prachtig oud dorp dat weer in de oude staat wordt teruggebracht. Daar heb ik info opgevraagd bij het bureau du toerisme voor derder. De tocht zal lang duren en dwars door de heuvels gaan. Over paden waar alleen nog ezels lopen (Ezels?) Wel heb ik onderweg in 2 kerken gebeden en daar mijn kracht mee opgedaan. Zo kwam ik om 21.00 uur in Usson en Forrez aan; een dooie camping, geen receptie, wel plek voor Marcel. In St. Romain-Le Puy, een van de hoge bergen waar een uitkijkpost en kerk is 2 fotox92s gemaakt 199-200. Gelopen 37,7 km.

1 juni; Leo Welling jarig. Vandaag een beetje rustig aandoen. In het centrum fourageren, eten en Leo bellen. De route van vandaag zal worden Jouanzecq (etappe 85) toen naar Le Cros. Daar bleef ik op 5 km. steken. Totaal toch 27,8 km. gelopen. Volgens het boekje lopen heeft zox92n charme. Je komt door heel oude dorpjes, soms verlaten. Je snuift de sfeer op en geniet van de woeste natuur. Ook is deze beter om spiritueel op een hoger niveau te komen. De rozenkrans bidden is een krachtbron om op te lopen en om positieve gedachten te ontwikkelen. Aan de andere kant kost het veel kracht en voetenwerk (de blaarpleisters raken weer op). Op xbe van mijn tocht sprak ik een man aan om drinkwater. Hij sprak net als ik wat Engels en een gesprek kwam opgang. Het werd afgesloten met een biertje! Erg prettig na dat vermoeiende lopen. Zo werd het 18.30 uur en ik besloot om tot 19.15 uur door te lopen. Geen onderkomen, dan bivakkeren in de natuur. Zo is het gegaan. Een prachtig mooi stekje en net op tijd om te eten en de tent op te zetten. Regen! In de tent heb ik nog op de buik mijn journaal geschreven en toen maar gaan rusten.

2 juni; Vandaag hoop ik Le Puy en Valley tge bereiken. Om 07.30 uur hield de regen op en ik als de gesmeerde bliksem eruit om in te pakken. Met holle maag op pad; berg op, berg af. Valt niet mee, daarom heb ik aangeklopt na 3 km. bij een alleenstaande boerderij. Op het bordje stond hun verdienste voorpelgrims naar Santiago. Na 5 min. Kwam er nog niemand. Totdat er op het blaffen van de hond eenb man achter het gebouw vandaan kwam. Ik vroeg hem om water en eten. Hij nam mij mee naar zijn woning en gaf mij jus dx92orange met een stuk taartcake en water. Een aparte man, een x91doe het zelverx92. Een die zwammen zoekt in het bos, zijn huis vermaakt, vist en een katapult heeft. Zo snuif je de sfeer op in Frankrijk. Na dit intermezzo kreeg ik kracht om verder te gaan naar St.Paulien om inkopen te doen, brood en koffie te nuttigen en tge beseffen dat ik nog 5.6 km. moest naar Le Puy toe. Het geeft je energie en hoop. Na St. Paulien deed ik Billard, Polignac aan om tenslotte in Le Puy en Vallay aan te komen om daar een dag te verblijven en op 4 juni te starten met de officixeble pelgrimsroute naar Santiago de Compostella. Ik heb op deze dag 24,4 km. gelopen naar Le Puy, dat houdt in dat ik op de helft ben. Ik hoop de andere helft net zo fijn te mogen lopen met deze energie,  .

Pelgrimage voor Hospice In Vrijheid

Diaken Nicolaaskerk loopt

naar Santiago de Compostela

PURMEREND – Marcel Kaaijk, diaken van de Nicolaaskerk/Koepelkerk in Purmerend, is op dit moment bezig aan een pelgrimstocht van bijna 3000 kilometer naar bedevaartcentrum Santiago de Compostela in Spanje. Zijn wandeltocht is tevens een sponsorloop voor hospice In Vrijheid Waterland, het in ontwikkeling zijnde hospice in Purmerend.

Een hospice biedt een veilige plek waarin de bewoner zichzelf kan zijn en op eigen wijze afscheid kan nemen van het leven. Het biedt kleinschaligheid, rust en intimiteit in een woning die zoveel mogelijk de thuissituatie benadert. De zorg in het hospice wordt verleend door speciaal opgeleide vrijwilligers die als gastvrouwen/heren in het huis aanwezig zijn. Zij staan onder leiding van een beroepsmatige coxf6rdinator.

Marcel Kaaijk liep al tijden met het plan om de wandeltocht naar Santiago de Compostela te maken. Hij wilde graag een goed doel aan zijn pelgrimage verbinden en kwam uit bij Hospice In Vrijheid. Bestuurslid Jaap Musch van het hospice: x91Wij waren blij verrast toen Marcel bij ons aanklopte met het idee om zijn tocht een sponsorloop voor het hospice te laten zijn.x92

Op schema

Op 12 april vertrok Marcel vanuit zijn woonplaats Zaandam richting Spanje. Hanneke Pekelharing die Marcel vanuit Nederland begeleidt vertelt dat het streven is dat Marcel rond 25 juli in Santiago aankomt. x91Op die datum wordt daar in het kader van het heilige jaar 2010 een speciale dienst gehouden.x92 Tijdens zijn tocht heeft Marcel al last gehad van kou, blaren en kapotte teennagels, maar dat heeft hem niet van zijn schema afgebracht, hij loopt zo'n 30 kilometer per dag.

x91Het is de bedoeling dat zo veel mogelijk mensen deze loop gaan sponsoren. De opbrengst is geheel bestemd voor het hospice,x92 aldus Hanneke. Donaties voor de sponsorloop zijn welkom op rek. nr. 154559679 t.n.v. Stichting Zaandam-Santiago o.v.v. Zaandam-Santiago. x91De bijdrage mag zo klein of groot zijn als u zelf wilt, alle kleine beetjes maken ook een hoop.x92

Eerste paal

In Purmerend komt de realisatie van hospice In Vrijheid steeds dichterbij. Hospice In Vrijheid hoopt dat de eerste paal zo spoedig mogelijk de grond in zal gaan. Jaap Musch: x91Op dit moment zijn de Wooncompagnie en architect Cees Dam in druk overleg om hun wensen, eisen en kostenplaatjes zo goed mogelijk op elkaar afgestemd te krijgen. Wij zijn op dit moment de zeer gexefnteresseerde derde partij, die af moet wachten tot er overeenstemming is bereikt en we er voor kunnen gaan. De datum voor de eerste paal is nog niet bekend, maar komt hopelijk snel in zicht.x92

Wie wil weten waar Marcel op dit moment is, kan een kijkje nemen op de weblog op www.zaandam-santiago.nl. Meer informatie over de Purmerendse hospice is te vinden op www.hospice-in-vrijheid.nl

04 mei; Dodenherdenking in Nederland. Nu nik binnen in de luwte ben, komt alles tot rust in mij. De dag heeft veel gevraagd van mens/pelgrim. Temperatuur begon met 2xb0 C. en is niet boven 8xb0 C. geweest. De koude noordenwind (8/9) deed het nog kouder aanvoelen. Ik heb vandaag weer gekozen voor de route nationaal i.v.m. de kou en de gladheid (dus niet volgens het route boekje). Vandaag nog een stukje naar Diekirch. Op een camping nabij de splitsing Diekirch-Ettennach heb ik mijn post afgegeven voor verzending. Met de nieuwe route besloot ik tot Beaufort te gaan. Alles bij elkaar zox92n 31,3 km. gelopen. Het lopen vandaag was letterlijk en figuurlijk op zx92n end. Steile wegen van 13% met een koude tegenwind die je jas deed vergeten. Zo kwam ik aan op camping Palace. Geen tent te vinden behalve vaste staplaatsen, onbewoond. Ik kreeg wel het gebruik van douche/toilet, overblijfruimte en stroom. Ik heb er wat van gemaakt. x92s Avonds plate du jour gegeten, een schotel friet/salade en 4 ons biefstuk en soep vooraf x8010.00. Zo nu begrijp je waarom alles tot rust is gekomen! Bonne Nuit.

5 mei; Bevrijdingsdag. Vandaag zou het een bijzondere dag worden. Bij het wakker worden liet de zon zich al zien en de inspiratie om te lopen kwam boven. Om 08.00 gestart. Ik zou naar Echternach gaan om vandaar uit naar Rosport. Op een kruising overwoog ik; of via de CR 364 te gaan of via het boekje, de beklimming der heuvelen. Ik besloot het eerste te doen. Gelukkig maar!!!! De noordenwind sneed als een mes door mijn lichaam. Ik had mijn capuchon op en mijn hand in mijn broekzak. Zo lopende in de regen over een klimmende weg, hoorde ik een auto toeteren in de bocht, ik stak kort mijn hand op en liep verder. Wat verbaasde mij toen ik na 500 m. iemand op zijn hurken zag zitten en fotox92s zag nemen; ja familiekiekjes dacht ik!! Maar alras had ik door dat het mijn dierbaren waren die daar voor mij stonden en voor mij gekomen waren. Ik werd er emotioneel van door dit weerzien. Ik kan het niet plaatsen. GEWELDIG!! We hadden veel te vertellen. Zij waren om 3 uur x92s nachts uit Zaandam vertrokken.  Het werden hele mooie uurtjes van samenzijn maar je moet ook weer afscheid nemen.  Weer loslaten!! Dat kost moeite en emotie. Vrolijk zwaaiend gingen zij naar het noorden en ik naar het zuiden. Het heeft mij uiteindelijk dagen gekost om dit te verwerken. Uiteindelijk aangekomen toch in Rosport. Gelopen 26,9 km. en x92s avonds opgevangen door een Rotterdamse familie met thee eb een goed gesprek.

6 mei; Bericht ontvangen uit Assendelft dat ze goed aangekomen zijn. x92s Nachts regen gehad, ook in de tent. Daarom eerst allees ordenen en drogen bij het sanitair. Lopen met een poncho heeft veel handicaps. Onder deze omdatndigheden ging ik de route nationaal lopen. Vanuit Rosport naar Girsterklaus,  toen naar Born, Moersdorf, Wasserbillig, Mertert, Manternach en aangekomen in Grevenmacher. Totaal 30 km. gelopen. Om 15.30 uur arriveerde ik op de camping. Was doen, drogen, telefoon opladen en journaal schrijven. Onderweg nog twee fotox92s gemaakt. Het weer verbeterde niet, daarom kreeg ik van de beheerder een lege ruimte aangeboden voor de nacht. Een elektrisch kacheltje was er ook, dus alles kon droog worden.

7 mei; Vandaag wilde ik naar Remich lopen. Gezien het weer, was niet anders als gister, ging ik langs de Moezel. Op zich een mooie route, druivenstokken met uitlopers van vorig jaar gingen zich langzaam in blad steken . Ook kwam ik door Wormeldange (Wormer). Grappig dat ze in Luxemburg ook een Wormer hebben.  Het lopen ging voorspoedig en ik was eerder dan verwacht. Koffie gedronken bij een Chinees en mij georixebnteerd op het vervolg. Ik besloot langs de Moesel verder te gaan, de meeste kans op campings. Na 5 km. kwam ik in Schwebsange aan; keurig sanitair. De route bestond uit de volgende dorpen; Grevenbmacher, Machtum, Ahn, St. Donaatskapel, Wormeldange, Ehnen, Grieveldange, Schwemsange. In totaal 31,1 km. gelopen.

8 mei; Om 7.45 uur vertrokken van de rustige camping die ingesteld is op vaste staplaatsen en onderkomen is voor booteigenaren (Haventje). De RN naar Schengen wordt voorzien van een nieuwe laag betuum. De route langs de Moezel wordt nog wel eens onderbroken door grote bedrijven en schuthuizen. Hierdoor moet je afwijken van de kade. Dit speelde vele keren parten. In Schengen kwam ik op het drielandenpunt uit; Frankrijk x96 Luxemburg x96 Duitsland. Daarna ging het door naar uiteindelijk Thionville. Totaal meer dan 26,5 km. Gelopen. Voor Thionville ben ik wezen eten in Mc. Donalds. Het was eens maar nooit meer. Gefourageerd bij x91Carefourx92 om de zware rugzak nog zwaarder te maken. Sjouwend met deze last door Thionville vroeg ik mij af waar te slapen? Ik kwam er niet uit. De ongerustheid sloeg toe en op een zeker moment vroeg ik aan De Heer wat er in petto zat. Hetzelfde moment kwam er een verwijsbord in beeld naar een camping. Hoe is het mogelijk, deze stond niet op de kaart. Een kleine, maar gezellige camping en wordt beheerd door Liesbeth. Zij doet alles voor haar klanten. Ik kreeg koffie, allerlei papier van de streek, stempel, goed gesprek en een certificaat. Geweldige vrouw. x92s Avonds een goed gesprek gehad met een stel uit Nijmegen, fam. W. Doesburg-Smits. Ook een zak astronautenvoer meegekregen. 26,5 km. gelopen.

Heerlijk dat iedereen zo meegeniet, weer een leuk artikel in de krant van Melchert Leguijt. Top.

26 april; Route Kanne x96 Diekirch + slot Maastricht.Om 07.30 uur vertrokken uit Geulle (nat) langs het Julianakanaal naar Maastricht. Posten op het Vrijthof, koffie daarnaast en belegde broodjes. Een apotheek binnengegaan voor Compeed e.d. Assistent heeft een half uur haar best gedaan om voor mij (tape, zalf, compeed) de juiste oplossingen aan te reiken, voor alle zekerheid ben ik langs een medisch centrum gegaan waar mijn voeten drie kwartier door een deskundige behandeld zijn en waar ik met warmte werd ontvangen, na deze behandeling en de nodige koffie ging ik weer op pad. Een nieuwe route opgepakt en 2 km. voor Kanne begon het zigzaggen weer. Heel mooi, maar niet om op te schieten. De weg naar Visxe9,  nog 7 km lang, was zonder fietspad en met een klim van 12 procent en genadeloos hard rijdende autox92s vlak langs me, kwam ik afgetobd aan om 18.45 uur en wat bleek, alles was dicht, zelfs de kerk. De buien brachten mij bij een Chambrie hotel, waar de nacht begint met x8040.- all in. Laat je niet verleiden tot eten (extra kosten). Gelopen 30 km. 

27 april; Gelopen in het Visxe9-Domaine de Wegimont 25 km.  gelopen naar de camping. Het ontbijt was erg goed en dat hebben ze geweten. Fotox92s. Het parcours ook nu weer eigenlijk alleen voor sportmensen zonder bagage. Klimmen, dalen, trappen van meer dan 100 treden, stijgen 12%, allemaal voor toeristische trips. Heb bij de ING bank geld opgenomen en heb in een restaurant even heerlijk gegeten en alles even overdacht en het op rijtje gezet. Marco gebeld en daarna gaan lopen langs de Noord route. Niet prettig met al die hardrijdende autox92s op een weg zonder fietspad. Vlak voor de camping werd ik door een kroegloper binnengeroepen en getrakteerd op een biertje. Ik moest alles vertellen over mx92n pelgrimage, een tweede biertje voor het tweede been en daarna weer snel mijn route vervolgd. Goed nieuws gehoord van Marga. Els gaat weer eten. Ook Melchert Leguit gaat weer publiceren. 25 km. gelopen.

28 april; een bijzondere dag. Om 07.30 uur met frisse moed op route gegaan. Het spoorzoeken van Soumagne naar Saint Hadelin ging nog, maar toen ging het weer fout. Dus maar via de nationale route N604. Totaal moe, pijn in de voeten en stuurloos hoorde ik iemand roepen, beneden in een garage. x91Hallox92!! Deze man (Charles Degueldre, juge de paix honoraire)  heeft mij opgevangen, eten klaar gemaakt, glas wijn en een goed gesprek in het Frans, Duits, Engels. Ik heb een foto van hem gemaakt tijdens de maaltijd. Respect is voor hem de eerste voorwaarde voor het leven. Voor onderweg kreeg ik nog een klein flesje wijn  en lekkers mee. Zo wilde hij ook nog xe9xe9n kilometer meelopen om mij de weg te wijzen. Dat was nodig ook in het labyrint. Onderweg sprak hij over zijn moeder Maria en zijn vader Jozef, opeens had ik het gevoel xe9xe9n van de Emmonsgangers te zijn.  Het maakte veel emotie in me los. We zijn als vrienden uit elkaar gegaan. In Banneux aangekomen was het 16.30 uur en ben ik op zoek gegaan naar een slaapplaats. Van de informatie werd ik niet veel wijzer en ben toen naar de broeders van St. Jan gegaan die zich met de armen en zwervers bezighouden. Ook zij ontfermden zich over mij. Een mooie kamer en sanitair en gelegenheid voor het gebed (in het Frans) Ook Melchert belde voor zijn krant (NHD) Toen heb ik mijn journaal geschreven onder het genot van de wijn van Charles en hond Arthur, een bijzondere man waarvan het hart op de goede plaats zit. 16,5 km. gelopen.

29 april; Landen 07.15 uur. Na het ontbijt afscheid genomen. Bidden ben ik ze schuldig. Ik ga nu eerst naar het Heiligdom en mijn gebed doen voor iedereen die het nodig hebben en daarna vort! Eerst naar Spa volgens het boekje, maar weldra toch weer via de N62 om meters te maken. De stad Spa is geweldig om te zien. (foto kerk spa), route weer opgepakt en zo ook door prachtige natuurlandschappen met stromend water, rotsblokken, klimmen en dalen. Ik kan gelijk aan de Olympische Spelen meedoen met deze conditie. Uiteindelijk een vastloper en moest weer uitwijken naar de gewone weg waar ik een bord met de naam Stavelot ontdekte en moest ik daar naartoe? Maar hier in de Ardennen lopen de wegen anders dan bij ons in Holland. Een meneer stopte met zijn auto om aan te geven dat het nog meer dan 15 km. lopen was en toen was het al 18.00 uur. Marga belde om 18.30 uur en om 21.15 uur zag ik een mooi dennenbos, dit wordt mijn bivak, eten en drinken genoeg bij me, dus stoppen en tent opzetten.   38,7 km. gelopen.

30 april; Koninginnedag. Het weer is omgeslagen, weinig geslapen, maar wel uitgerust. x92s Nachts moest ik nog een hond wegjagen met mx92n stok. Nog een foto gemaakt van mijn bivak. Daarna op stap en om 10.15 uur kwam ik aan in Stavelot.; een prachtige stad (foto 2 x) Ik ben wat rustiger gaan lopen, beter de beschrijving lezen om vervolgens in Vielsalm aan te komen.  Onderweg mijn zus Anselien gebeld vanwege haar verjaardag, Marga was er ook om te zeggen dat Melchert zijn artikel in het NHD had gepubliceerd. Op de camping Vielsalm verbleven, er was geen controle. 24 km. gelopen.

1 mei; Gisteravond nog een leuk gesprek gehad met Alex uit Brussel (ondernemer in evenementen) om te ontstressen gaat hij een weekje vissen op zalm of forel. Verder deed hij aan bergreizen  in Nepal. Ook  de hospice heeft zijn aandacht. Verder gesproken over Rusland, waar zijn vriendin vandaan komt en algemene zaken. Leuk om de avond zxf3 door te brengen en met een biertje natuurlijk. Om 07.45 uur vertrokken en eerst bij de Spar mijn boodschappen gedaan. In het bos kwam ik een mountainbiker tegen uit Eemnes; hij herkende mij van de televisie uitzending en stak zijn hand op, op dat moment kreeg bij een klapband. Hem helpende vertelde hij en vroeg hij over Santiago.  Na afloop maakte hij een foto en beloofde deze door te mailen. Leuk voor het thuisfront. Tijdens mijn route door het bos heb ik zeggen en schrijven 2 mensen gezien. Aanvankelijk wilde ik meer km. maken, maar daar kwam ik op terug. In Schirm is een prachtige camping met schitterend sanitair. Ik kon lekker bijkomen, mij goed verzorgen en goed en heerlijk gegeten. (Pastoor gebeld i.v.m. verjaardag) foto door wielrenner en heb 23,5 km. gelopen.

2 mei; Tijdens mijn ontbijt begon het al te regenen en daarna dikke druppels, zo heb ik de gehele dag met mijn poncho gelopen, triest weer. Het kostte mij moeite om mijn poncho om te krijgen en ben in een bushokje gaan schuilen, waarna ik met pijn en moeite mijn poncho goed kreeg om mijn toch verder te gaan. Mijn nieuwe doel is een camping  in Ourren. Onderweg heb ik Schrim, Burg Reuland, Stoubach, Leithum  aangedaan. Op vele hoekjes kom je kapelletjes tegen. Ook de kerk in Ouren was open, daar heb ik een kaars mij moeder Maria opgestoken voor allen die het gebed hard nodig hebben. Ook heb ik halverwege de rit koffie met gebak genomen. Tenslotte is het zondag. De camping is een trekpleister voor diegene die er lekker op uit willen trekken. Een trekkershut was niet meer te krijgen (vol). Jammer, maar in het restaurant is het goed toeven. 21 km. gelopen.

3 mei; 06.30 uur. Ook vandaag vochtig, mistig en koud. Ik wilde vandaag vele km. maken. Om 08.15 uur gestart, broodje mee, eerste 15 km gingen volgens het boekje, daarna wed het mij te link. Klimmen en dalen tot ongekende hoogte. Glad, nat en energievretend. Ik wil naar Santiago en geen extra risico nemen. De stilte was net zo opvallend als de natuur. PRACHTIG. Hierna heb ik de A10 gevolgd tot Vianden, waar ik een camping heb gevonden en vooral lekker heb gegeten (40 km. gelopen). Morgen passeer ik Diekirch en dan begint mijn volgende route Diekirch-Metz. Na mijn journaal was het tijd om mijn voeten te laten rusten. De volgende morgen kreeg ik nog een tip van de kampbeheerder om in Bleesbich (op weg naar Diekirch) nieuwe gaspotjes te kopen, die kon ik onderweg nergens kopen en viola, bij het tankstation voor een camping kocht ik de laatste. Ik ben nu 3 km. voor Diekirch en ga mijn tent opzetten en rusten.

P.S. Luxemburg, prachtige natuur, veel Hollanders, is koud (8 tot 10xb0C), spreektaal Duits, gastvrij, voor herhaling vatbaar. Liefs Marcel.

20 april; Na mijn vertrek van deze fijne mensen, moest ik eerst naar het centrum Den Bosch om te starten; goed voor 45 min. lopen. Kop koffie bij het station en informatie.

Gxe9xe9n internetzaken. Door de stad wist een bakkersjongen mij te wijzen op de bibliotheek, dichtbij. Dicht, zou van 09.15 uur tot 11.00 uur moeten wachten, dus niet. Ik kloppen en er werd opengedaan. Mijn verhaal gedaan en het mocht; koffie toe en hulp wat mij niet lukte!

Zo, nu kan de site bijgewerkt worden. Zoals de opzet is.

Tijdens mijn tocht heb ik x91Kamp Vughtx92 gezien. Indrukwekkend, met zijn fusilladeplaats en gedenkplaats

Kon je teer smeren

Over steen, namen, verleden?
Dwaze stumper, zulke namen
Zijn nooit uit te wissen!
Ze staan gegrift in talloze
Mensenzielen, onaantastbaar
Voor jouw verziekte haat.
Ze staan met vuur geschreven
Aan de hemel, welks licht
Jou ondraaglijk is

Je hebt niets bereikt,
Teerling
Je hebt voor alles alleen
Je eigen naam besmeurd
Niet die van hen:
Zij glimlachen om jouw woede
Badend in het licht,
Wiegend op Gods adem
En zingen heel zacht en stil
Voor wie het wil horen:
Vrede

Verder veel boerenland en vennen gezien. Voor de nacht ging ik naar Haaren (minicamping). Toos, eigenaresse zorgde direct voor koffie en brood (pakketje mee) x96 tentprobleem heeft eigenaar Jan opgelost (busje uitboeren en fiberglasboog inlijmen). Kreeg 2 sms berichten (Marga, Evelien). Gelopen 28 km.

21 april; De tocht ging hoofdzakelijk door het mooie sappige Brabantse vennenland. Zelfs zo, dat ik niet meer verder kon. De schoenen en sokken uit en door het water naar de overkant. Tijdens deze loop heb ik veel mensen gesproken die mijn site wilde weten en zouden reageren, zoals bij de Mariakapel v.d. H. Eik.

(Legende: De legende is omstreeks 1610 opgetekend door Petrus Vladeracus, een toenmalig katholiek geloofsijveraar. De legende luidt dat een paar herders ‘twee eeuwen voordien’ (dus begin 15e eeuw) een Mariabeeldje op de oever van de Beerze vonden en dit in een eik plaatsten, waarna ze in aanbidding neervielen. Bewoners van Middelbeers namen het beeld mee en plaatsten het in hun kerk, maar de volgende ochtend was het beeld weer op de oorspronkelijke plaats aanwezig. De inwoners van Oirschot kwamen nu om het beeld te vereren, en er waren bij de eerste bezoekers al diverse mensen die op wonderbaarlijke wijze van hun koortsen genazen.Naar een andere variant van de legende dreef het beeld stroomopwaarts in de Beerze, en werd het tot tweemaal toe door de Beersenaren ontvreemd.)

In de Spoorlonkse Watermolen  heb ik met 3 Santiago-gangers van gedachten gewisseld. In Vessem ging ik inkwartieren; pelgrimshoeve; onder de hoede van broeder Fons van der Laan (uit Assendelft) Hij is van de congregatie van de H. Maria te Lourdes. Een bijzondere, simpel denkende broeder door de Camino gevormd. Je vrijmaken, uit de structuren treden, twee uur hebben wij gesproken. Gelopen 32,5 km.

22 april; Door het heerlijke ontbijt van broeder Fons en het vertrouwen op Hem die voor je zorgt, ging ik op pad naar Knegsel, Steensel, Ruthoven, Dommelen, Valkenswaard. Daar raakte ik de weg krijt en moest uiteindelijk 12 km. door mul zand lopen om de camping te bereiken. Onderweg diverse gesprekken. Scoutingvrouwtje zou reageren op de weblog. Kamping Heezerenbosch in Heeze was gesloten maar ik heb er fijn gekampeerd. Buurtje zorgden voor koffie en een stoel en een goed gesprek, met dit gevoel ging ik naar bed. Gelopen 34,5 km.

23 april; Deze nacht heb ik slecht geslapen. Mijn rechtervoet deed zox92n pijn, ondersteuning nodig in de hiel en ik kon er niet op staan. Om 05.45 uur heb ik de teen op een andere manier verzorgd. Jodium erop ontsmetdoekje tussen de tenen en 2 tenen samen getaped. Hierdoor ging de voet weer leven, mogelijk een spier even knel gezeten, zelf dacht ik al aan een ontsteking. Met goede moed op pad. Inkopen bij  een Super De Boer (ontbijt en lunch), toen op naar Sterksel, Maarheeze en Weert. Ik dacht snel klaar te zijn door mijn kunstgrepen, maar de omtrekt van de stad Weert gaf me nog 15 km. lopen. Op de camping IJzeren Man heb ik voor weinig gekampeerd en met plezier. Jonge mensen, die net voor henzelf begonnen zijn, Gelopen 30 km.

24 april; Met een gekregen kaart van de omgeving heb ik mijn eigen route uitgezet naar Thorn. Om 07.30 uur was ik onderweg. Hoofdzakelijk via de nationale route. Handschoenenweer (2xb0C.) later op de dag 24 graden. Al snel kwam ik ter hoogte van Thorn en ik besloot door te gaan. Nu op naar Aldeneik (Belgixeb). De camping viel tegen. De prijs ging 5 euro zakken en de geiser warmwater deed het niet. Maar ja, mopperen mag vxf3xf3r xe9xe9n nacht ook! Morgen wordt het 26xb0 C., ik ga weer vroeg stappen. Tel: Marga 19.30 uur, Hanneke 17.00 uur.

25 april; Vertrek om 07.15 uur om warme bollen te halen uit Maaseik (Belgixeb). Om de route af te snijden (om de voeten te sparen) loop ik over de Maasbrug om de Maas te volgen naar Maastricht. Bij navraag is het beter om het Julianakanaal op de dijk te volgen (recht). Eindeloos was de route. Soms bij het kruizen van fietspaden oppassen voor koersende wielrenners. Bijzonder waren oomj alle sportvissers, die voor een kapitaal aan spellen bij zich hadden. Van zittribune in het water tot schuiltenten op de kade. Onderweg een schaapherder tegengekomen (dijk Julianakanaal) samen met 4 honden en een schaapskudde van xb1 300 schapen. Ook nu weer een dame gesproken die gaat reageren op de web.log. Wim Konings heeft om 11.15 uur gebeld.

Lies Schreuders, bedankt voor je inzet in deze en veel geluk, hier is hij trots op.

17 arpil; SMS van Evelien, berichten om over na te denken, dus x92s avonds gebeld.

Ook deze dag begon koud (ijs op de tent) maar groeide uit tot een bijzonder mooie dag. Eerst plaats was Bleskensgraaf, daarna Graafdijk, langs de x91Betuweroutex92 (waar zo tegen geprotesteerd is) door naar Hardinxveld-Giessendam, daar een lekker uitsmijtertje gegeten bij het station. Ik focus me nu op een x91paalcampingx92. Achteraf kwam ik er achter wat het was. Aangekomen, moe, zag ik b ij een paal en een handpomp en een bord van Staatsbosbeheer tekst x93Kamperen binnen een straal van 10 m. voor max. 78 uurx94. 

Geen comfort, geen toilet, geen drinkwater. Dat laatste werd mij aangereikt door een leuk stel mensen. Het adres: natuurreservaat x93Dordtsche Avelingenx94 met zicht op de Merwede. (24 km. gelopen).

18 april; Wakker om 06.00 uur. De rijp over het land en afgemeerde boten als spookschepen in de mist. Koffie en soep bouillon bracht me op de been. Verder dankbaar zijn dat toch alles weer goed is gekomen. Zo zit je weer in het juiste spoor. Na een uur lopen krijg je Wim van het koor aan de telefoon. Hij is vol lof in beleving en is bovenal trots op me. Op weg naar de veerboot liep er een fietser met me mee op. Hij heeft een vriend, Kees Prins, van de Haven te Zaandam, door hem gaat hij naar Portugal voor twee maanden, wonen in zijn huis. Het veer vertrok pas om 12.15 uur naar Woudrichem, ondertussen mocht ik bij het (nog gesloten) restaurant alvast eten en mx92n journaal bijwerken. Aan de overkant zag ik rijke historie.

De boot naar Woudrichem, en centrum. Het is veel lopen geweest op de dijken van Maas & Waal, Rijswijk, Giessen, Poederoijensehoek aangedaan. 3 km. voor de camping een restaurant aangedaan voor verfrissing en informatie. In gesprek met een stel aan tafel werd voor mij de consumptie afgerekend. Van een ander kreeg ik een speciale munt uit een kathedraal uit Spanje. Aangekomen op de camping moest ik tevel betalen (x8017.00 incl. BTW en 2 x douchen) maar ja, je kunt niet alles hebben. Tentje opzetten, douchen, wassen, eten, telefoon Marga. 26 km. gelopen.

19 april; 06.00 uur wakker. Kortere route genomen vandaag. Rechtstreeks naar Nederweert Noord, daar het pontje genomen (betaling) en door naar de volgende pont (Rijks). Vandaar naar Heusden voor boodschappen, pannenkoeken en informatie. Heel belangrijk is x92s Hertogenbosch halen vandaag, maar niet volgens het boekje. De Maas blijven volgen en zo gebeurde het dat ik toch op maandag in x92s Hertogenbosch aankwam en wel in een L&O pension. Alles ter beschikking. Heerlijk (30 km. gelopen).

12 april; start 07.10 uur bij de Hempont te Zaandam, uitgezwaaid door Marga, familie, vrienden en kennissen en tot 09.00 uur gexefnterviewd door Bianca Henkens van de RKK televisie en toen losx85.Dwars door de binnenstad van Amsterdam naar het Amsterdamse Bos, zo naar Amstelveen. Door het gebied van de Poel, kijkend op de kerk van Ouderkerk aan de Amstel, door naar Bovenkerk, waarna Aalsmeer zich aandeed.

Afspraak gemaakt met een boerencamping in de Kwakel, met het idee er zo te zijn.; dat was op de Oosteinderweg en het was nog ruim 2 uur lopen naar de Kwakel. De bagage ging ik voelen en kwam pas om 17.30 uur aan. De tocht was zwaar maar de prachtige route maakte het goed. Afstand 38,5 km. Rijp voor de blaren, bepakking was 20 kg.

Voor de inkoop van het avondeten mocht ik even de fiets van de boer lenen. Heb de nacht doorgebracht tussen de koeien. Voor ik wegging nog een foto gemaakt (Korien).

Bij de bakker bolletjes gekocht voor onderweg en bij Bilderdam een foto gemaakt. Een heerlijk kopje koffie onderweg MET smaakte mij prima en prettige mensen ontmoet voor een praatje.

In Amsterdam was ik al twee dames tegengekomen die ook deze route liepen, zij liepen sneller (hadden ook maar 4 kg. bagage). Ook nu kwam ik ze tegen en ja hoor, we zaten op het verkeerde spoor. Midden in een knollenland, drassig, haast niet te belopen, wel kwamen we een prachtig nest met eieren tegen, dan was zo;n 2 km. Voor Zwammerdam.

Gexefnformeerd bij de sluiswachter voor de dichtstbijzijnde camping, dat was 2 x 5 km., daar ben ik naar toe gelopen om mijn blaren te prikken en te verzorgen, ik was te moe om te denken en te schrijven, deze dag totaal (met omwegen) 30 km. gelopen.

14 april; bij vertrek om 09.30 uur zag ik een broedende eend in een holle knotwilg (foto). In Zwammerdam wilde ik wat eten maar alles was dicht! Heb toen bij een wegrestaurant gegeten met een lekker wijntje en broodjes voor onderweg meegenomen. Hier spraken mensen uit Den Haag mij aan om het een en ander te horen. Superenthousiast gaven ze

x80 10,00 voor onderweg en ze zouden alles volgen via de site.

Door de polder kwam ik een bekende schatgraver tegen die zocht naar alles uit de Romeinse tijd. Aparte man die oprecht katholiek was en er naar leefde.

Moe, blaren, kleine stapjes, verkeerd spoor, zo kwam ik bij toeval aan op de camping x93Reeuwijkse Houtx94 Toeval?

Ik word geleid door de x91Eeuwigex92

Er verbleven veel Poolse arbeiders die werken in kassen en boerderijen. Zelfs een zwaan moest ik op afstand houden met mijn stok.

15 april; via de Oudeweg kwam ik in de Reeuwijkse plassen. Een eldorado voor vogels, speciaal de Karkiet, over een smal pad, omzoomd door water en villax92s en alleen maar vogels zien. In Driebergen kreeg ik koffie aangeboden door een kleuterjuf (alle winkels nog gesloten). Onderweg wordt ik door veel mensen aangesproken; Te Gek!

Hierna door naar Hekendorp, langs eeuwenoude huisjes aan het water, een praatje met een metselaar in een cafxe9 bracht ontspanning en op de foto met een biertje.

In Haastrecht kocht ik blaarpleisters bij de drogist, ook deze mensen volgen mij via de site. De drogist vertelde mij over een klooster, daar ben ik gaan overnachten. Klooster van de Passionisten St. Gabrixebl. Lekker in een bed, douche, wasdoen, bidden, kerkdienst. Fijne mensen, goed eten, gxe9xe9n kosten (ze krijgen van mij een kaart uit Santiago). 20 km. gelopen in de vrije natuur.

16 april; Mijn start om 09.00 uur was verkeerd, maar via de postbode kwam ik achter de straatnaam waar ik liep. Op weg naar Vlist kwam ik aan bij Lieneke en Arie.  Zij nodigde mij uit voor de koffie en stelde voor mijn tent daar achter te laten (eventueel later weer op te halen), voor het gemak gaven zij mij een veel lichtere tent mee (verschil 3,5 kg.), deze mag ik eventueel weggeven aan anderen.. Van Vlist naar Schoonhoven, bekend om zijn ooievaars. Via de Lek naar Nieuwpoort, rondje verkeerd om Nieuwpoort richting Groot Ammers. Bij x91Dikke Maatjesx92 gegeten en voor de route langs de x91Boezem met zijn 4 windmolensx92.

Aankomst op de minicamping om 09.15 uur. Aardige mensen. Hanneke en Marga belden.  SMS van Heinze uit waardering. Tentje opzetten, haringen tekort, buurman gaf deze, Zo komt alles op zo;n pootjes terecht.